Zmienne i ich deklaracja

PROGRAM imie; VAR   imie: string; //1 BEGIN   writeln ('Witaj! Jak masz na imię?');   readln (imie); //2   writeln ('Miło Cię poznać ',imie); //3   readln; END.

Aby komputer mógł zapisać, a później wyświetlić daną zmienną musimy ją najpierw zadeklarować po słowie VAR (1). Dopiero wtedy przydzieli on określoną liczbę miejsca w pamięci operacyjnej komputera.

Typ zmiennej String (1) zapisuje w pamięci dowolny ciąg znaków, który później może wyświetlić na ekranie monitora.

Instrukcja readln (imie); (2) wczytuje ciąg znaków z klawiatury, zapisując je w zmiennej "imie".

W chwili, gdy program będzie musiał wyświetlić tekst na ekranie (3) odwoła się do okreslonego miejsca w pamięci.

Najpopularniejsze typy zmiennych

» Byte   0..255   » Real   liczby rzeczywiste z przedziału -1.7e38..1.7e38   » Shortint   -128 ..127   » Longint   -2 147 483 648 ..2 147 483 647   » Integer   -32768 ..32767   » Word   0 ..65 535   » Char   Pojedyńczy znak   » String   Ciąg znaków (max: 255)

Wskazówka
  Nie każda zmienna może wykonać dane zadanie np. nie możemy wykonać działań matematycznych na zmiennej string.
 

PROGRAM wiek; VAR   latka: integer; //1 BEGIN   writeln ('Witaj! Ile masz lat?');   readln (latka);   writeln ('No to zostało ci jeszcze ',100-latka, ' lat do setki'); //2   readln; END.

Do typu Integer (1) zaliczamy tylko liczby całkowite (bez ułamków dziesiętnych), a przeciez do podania wieku nie są nam potrzebne ułamki.

Program nie wyświetla wartości zmiennej "latka", ale wykonuje również nieskomplikowane działanie(2). Od 100 odejmuje wartość, którą wprowadził użytkownik (zmienna "latka"). Aby wyświetlić samą zmienną, wystarczyłoby wpisać: "writeln ('A wiec masz ',latka,' lat');".

Jedno zadanie :D

Napisz program, który oprócz pytania o imie zapyta Cię także o cztery inne rzeczy (data urodzenia, adres zamieszkania, nazwisko itp.) i wyświetli wszystko na ekranie.